MEOWRACLE ALMANAĞI

Bazen önemli bir kararı şaşırtıcı derecede hızlı verebilir, ardından hangi filmi izleyeceğimize ya da akşam yemeğinde ne söyleyeceğimize karar vermek için on dakika harcayabiliriz. Dışarıdan bakıldığında bu biraz anlamsız görünebilir; sonuçta kararın büyük sonuçları yoktur. Ancak küçük kararlar çoğu zaman bizi zaten yorgunken ve seçenekleri karşılaştıracak çok az enerjimiz kalmışken yakalar.

Her seçenek ayrı bir araştırma gerektiriyormuş gibi görünmeye başlar. Hangisi daha keyifli olacak? Hangisini seçersem pişman olurum? Ya bir dakika sonra daha iyi bir seçenek karşıma çıkarsa? Böylece sıradan bir seçim, mutlaka tek bir kusursuz cevabı olması gereken bir probleme dönüşür.

Seçim yapabilmek genellikle özgürlük olarak görülür. Ancak seçenekler çoğaldıkça hata yapmanın yolları da çoğalıyormuş gibi hissedebiliriz.

Menüde iki tatlı olduğunda hangisini daha çok istediğimizi kolayca anlayabiliriz. Fakat yirmi seçenek olduğunda fiyatları, boyutları, içerikleri, fotoğrafları ve yorumları karşılaştırmaya başlarız. Karar verdikten sonra bile başka bir tatlının daha iyi olup olmayacağını düşünmeye devam edebiliriz.

Bazen sorun ne istediğimizi bilmememiz değildir. Asıl sorun, mümkün olan her ayrıntıyı hesaba katmaya çalışmamızdır. Aynı anda en keyifli, en mantıklı, en hesaplı ve en doğru seçeneği bulmak isteriz. Oysa küçük bir karar nadiren bu kadar zorlu bir sınavı hak eder.

Bazen bizi durduran şey kararın kendisi değil, karar verdikten sonra hissedeceğimizi düşündüğümüz duygudur.

Yanlış yolu seçtiğimizi, kötü bir film açtığımızı veya hoşumuza gitmeyen bir yemek söylediğimizi hayal eder ve “Başka türlü seçebilirdim” diye düşünürüz. Gelecekte yaşayabileceğimiz bu pişmanlıktan korunmak için seçenekler arasındaki fark çok küçük olsa bile karşılaştırmaya devam ederiz.

Fakat kusursuz bir seçim her zaman var değildir. Bazen iki seçenek de yeterince iyidir; yalnızca biraz farklı iki akşama götürürler. Birini seçmek diğerinden vazgeçmek anlamına gelir, ancak bu, verilen kararın yanlış olduğu anlamına gelmez.

Sık duyulan bir gözlem vardır: Havaya atılan para henüz yere düşmeden, hangi tarafının gelmesini istediğimizi birden fark ederiz.

Elbette bu her zaman gerçekleşmez. Ancak rastgele bir seçim yalnızca sonucu değil, sonuca verdiğimiz tepkiyi de gösterebilir.

Yazı tarafının yürüyüşe çıkmak, tura tarafının ise evde kalmak anlamına geldiğini düşünelim. Tura gelir ve bir anda hayal kırıklığı hissedersiniz. Para sizi evde kalmaya zorlamaz. Yalnızca aslında dışarı çıkmak istediğinizi fark etmenize yardımcı olur.

Bunun tersi de mümkündür. Sonuç sizi rahatlatıyorsa karar belki de içinizde çoktan verilmiştir; yalnızca dışarıdan gelen küçük bir izne ihtiyaç duymuştur.

Bu durumda rastlantı bir yargıç değil, ayna hâline gelir.

Yazı tura, iki olasılık arasında seçim yapmak için kullanışlıdır. Ancak bazen önümüzde birden fazla eşit derecede mantıklı seçenek vardır: nereye gideceğimiz, ne pişireceğimiz, hangi kitaba başlayacağımız veya akşamı nasıl geçireceğimiz gibi.

Bu durumda ilk adımı karar çarkına bırakabiliriz. Seçenekleri ekleyin, çarkı döndürün ve yalnızca ibreyi değil, kendi düşüncelerinizi de dikkatle izleyin.

Hangi bölümün gelmesini umuyorsunuz? Hangi seçeneği gizlice kaldırmak istiyorsunuz? Çarkın belirli bir noktada durması için onu zihninizde ikna etmeye mi çalışıyorsunuz?

Sonuç henüz ortaya çıkmadan bile bu tepkiler, tercihlerinizi başka bir artı ve eksi listesinden daha iyi gösterebilir.

Yazı tura ve karar çarkı, sonuçları sınırlı olan gündelik seçimler için uygundur. Bitmek bilmeyen karşılaştırmayı durdurabilir ve karar verme sürecine biraz hafiflik katabilirler.

Ancak sağlık, güvenlik, para, ilişkiler veya önemli yaşam değişiklikleriyle ilgili kararlar rastgele bir sonuca bırakılmamalıdır. Bu durumlarda bilgi toplamak, kendinize zaman vermek ve gerektiğinde güvendiğiniz biriyle konuşmak daha doğrudur.

Meowracle, hayatınızla ilgili kararları bir paranın vermesini önermiyor. Bazen hangi sonuca sevindiğinizi ve hangisine hemen itiraz etmek istediğinizi fark etmek yeterlidir. Belki de cevap başından beri yakındaydı; yalnızca para havadayken geçen birkaç saniyeye ihtiyacı vardı.